Σε δήλωσή του ο Νίκος Παπαπέτρος αναφέρει απαντώντας στις επικρίσεις που δέχθηκε από την ΛΑΣ:
Η πολιτική και οι πολιτικοί δεν κρίνονται από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, αλλά από τις επιλογές τους, τις πράξεις τους και τις συμπράξεις τους.
Η πρώτη επιλογή της ΛΑΣ στο Δήμο Βόλου είναι σαφής και ξεκάθαρη. Στόχος δεν είναι ο Μπέος, αλλά ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας Νίκος Παπαπέτρος και η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΟΛΟ. Και το έχει αποδείξει αυτό με πλήθος ανακοινώσεων, αλλά κυρίως αποφάσεων και πράξεων. Όπως επίσης και η επιλογή των συνεργασιών, που στα λόγια τις αναζητεί στα κινήματα και στις δράσεις, αλλά στην πράξη στις ψήφους της τωρινής δημοτικής αρχής. Η τελευταία σύμπραξη και η αποδοχή της απόφασης της πλειοψηφίας της δημοτικής αρχής να στηριχθεί η υποψηφιότητα του κου Γαργάλα για τη γραμματεία του προεδρείου αποδεικνύει του λόγου το αληθές και, δυστυχώς, όχι για πρώτη φορά.
Απ’ την άλλη η ΛΑΣ έχει αρνηθεί ν’ αποδεχθεί προτάσεις της «ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΛΟ», που σαφέστατα και παρείχαν στήριξη στους συμβούλους της και κατεύθυνση είχαν την καταγγελία της ανομίας και της παραβατικότητας, που στρεφόταν και σε βάρος των δικών της συμβούλων.
Δεύτερη και επίσης ξεκάθαρη επιλογή, ταυτιζόμενη απολύτως και με τις πρακτικές του δημάρχου. Δεν κρίνει τις πράξεις ή τις πολιτικές αποφάσεις του επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, αλλά στοχεύει ευθέως στην πλήξη της προσωπικότητάς του και στην δολοφονία του χαρακτήρα του, τόσο σε ατομικό επίπεδο, όσο και σε επαγγελματικό (σε καμία περίπτωση πάντως, σε πολιτικό). Διαφορετικά, τι νόημα έχουν οι αναφορές σε υποθέσεις που έχει χειριστεί ο επικεφαλής με την ιδιότητά του ως δικηγόρου. Που προφανώς στη σκέψη της ΛΑΣ ως λειτούργημα είναι περιττό ή αποκλειστικώς αστικό, μίας και στις χώρες του πάλαι ποτέ ανύπαρκτου σοσιαλισμού ή δεν υπήρχαν δικηγόροι ή δεν είχαν στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων, ή σε κάθε περίπτωση, θεωρούσαν ως έργο τους τη στήριξη της κομματικής γραφειοκρατίας. Προς υπενθύμισή της πάντως, ας μπει στον κόπο ν’ αναζητήσει τους πιο προβεβλημένους δικηγόρους της αριστεράς και ποιους έχουν εκπροσωπήσει κατά διαστήματα, όπως επίσης και τους δικηγόρους που έχουν υπερασπιστεί σε έκτακτα στρατοδικεία αγωνιστές της αριστεράς (που δεν ήταν κατ’ ανάγκη αριστεροί). Τότε ίσως θα κατανοούσε τη θεσμική αξία του υπερασπιστικού ρόλου του δικηγόρου, που εύχομαι τα μέλη της να μην τον χρειαστούν, και δεν θα έκανε αβασάνιστα και ανόητα αναφορές σε εκπροσώπηση επιχειρηματιών, εταιριών κ.ο.κ.
Τρίτη επιλογή, επίσης ταυτόσημη με του Δημάρχου, η χρήση της γκεμπελικής μεθόδου της επαναλαμβανόμενης ψευδολογίας. Αντί άλλου τινός, παραπέμπουμε στην τελευταία ανακοίνωσή της. Ας ψάξει πραγματικά να δει τι ψήφισε η παράταξή μας για τα τέλη ύδρευσης (ουδέποτε ψηφίσαμε αύξηση) και για τις διακοπές νερού λόγω ελάχιστων οφειλών. Για το τελευταίο θέμα προφανώς διαφεύγει της μνήμης του συμβούλου της κου Γαργάλα, ότι η επερώτηση στη ΔΕΥΑΜΒ, με κοινό στόχο και περιεχόμενο, υπογράφεται από τον ίδιο και από τον δημοτικό σύμβουλο της παράταξής μας κ. Στέλιο Λημνιό.
Ακόμη, θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει κατανοητό απ’ τη ΛΑΣ, ότι η τήρηση της νομιμότητας, έστω και σ’ αυτήν ακόμη την «αστική» δημοκρατία, δεν είναι αντεπαναστατική – σοσιαλδημοκρατική πράξη, αλλά αυτονόητο καθήκον και υποχρέωση και των δικών της μελών. Δυστυχώς, η φράση του μακαρίτη αγωνιστή Ηλία Ηλιού «περί ταράξεως στη νομιμότητα» δεν είχε καμία απήχηση στα αριστερά ώτα της ΛΑΣ. Και η υπεράσπιση της νομιμότητας, δυστυχώς, δεν γίνεται με πολλούς τρόπους. Η μόνιμη επωδός ότι θ’ αντιμετωπισθεί πολιτικά είναι κενή περιεχομένου, αφενός γιατί ουδέποτε διευκρινίσθηκε ποια είναι αυτή η πολιτική αντιμετώπιση, αφετέρου δε διότι, δεν έχουμε δει μέχρι τώρα τα αποτελέσματα αυτής της δήθεν πολιτικής αντίδρασης. Η προσφυγή στα θεσμικά όργανα, είτε αυτά λέγονται ελεγκτικές αρχές, είτε δικαστικές, είναι επιβεβλημένη, προκειμένου να τεθεί όριο στην αυθαιρεσία και στην παρανομία. Εκτός και αν κάποιοι πιστεύουν ότι το πρόβλημα θα λυθεί με την έλευση του σοσιαλισμού, οπότε ουσιαστικά οι διεκδικήσεις αποκτούν μεταφυσικό χαρακτήρα και εσχατολογικό περιεχόμενο. Η ανέξοδη επαναστατική γυμναστική δεν εκπαιδεύει αγωνιστές, αλλά θύματα ή, ακόμη χειρότερα, επαίτες. Που αντί να διεκδικούν, παρακαλούν κάποιον πρόεδρο ενός δημοτικού συμβουλίου, μην τυχόν ευαρεστηθεί και προγραμματίσει κάποια συνεδρίαση κατά τις απογευματινές ώρες, κάνοντάς τους τη «χάρη».
Εν τέλει, η συμπεριφορά αυτή της ΛΑΣ επιβραβεύεται. Και με τις ψήφους του Μπέου. Όταν όμως «ο εχθρός σου (αν είναι εχθρός ! ) σε επαινεί, πρέπει να προβληματίζεσαι για την πολιτική σου» (μάλλον η φράση αποδίδεται στον Λένιν). Η ΛΑΣ έχει αποφασίσει, εδώ και πολύ καιρό, στο Βόλο ποιοι είναι συνεργάτες της και ποιοι είναι οι αντίπαλοί της. Το κακό γι’αυτήν είναι ότι το ξέρουν και οι πολίτες του Βόλου.
