οι Χ.Γ.Ρ. είναι μοναδική περίπτωση στα χρονικά του ελληνικού τραγουδιού.
Είναι η απόλυτη έκφραση του εγχώριου αντεργκράουντ, μια κολεκτίβα μουσικών
ποιητών, διανοουμένων που μπλέκει τόσο επιδέξια την ποίηση και τη λογοτεχνία
με την ψυχανάλυση, όπως και την αμιγώς φολκ μπαλάντα με ελληνικές μουσικές
φόρμες. Δυο πράγματα μου θυμίζουν οι Χ.Γ.Ρ. : τους αρχαίους ραψωδούς που
έκρουαν τη Λύρα κι έλεγαν τις ιστορίες τους, αλλά και τον Ζακ Τατί…
Ξεκίνησαν δισκογραφικά στις αρχές 1980. Γιώργος Φιλιππάκης, Χάρης Καβαλλιεράτος, Barbara Sauter, Γιάννης Κερκύρας, Αργύρης Αμίτσης,
Μιχάλης Μουστάκης. Πλάϊ τους στο ξεκίνημα τότε και η Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Συνεργασία με τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος τους προσκαλεί στον ” Σείριο ”
καταγράφουν και παρουσιάζουν μαζί του τέσσερις συλλογές τραγουδιών, μαζί τους
οι Βασίλης Νικολαϊδης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Θόδωρος Κοτεπάνος, Νένα Βενετσάνου, Αγαθή Δημητρούκα, Βασίλης Γισδάκης, Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος.
Στις τελευταίες παραγωγές – συνεργασίες τους υποδεχόμαστε και τη νεότερη γενιά μουσικών Θεοδώρα Μπάκα, Μάρκελλο Χρυσικόπουλο, Μαρία Θωϊδου.
Τα ” Χρονικά ενός Θιάσου ” η πρώτη τους δισκογραφική παραγωγή [ βιβλίο –
δισκέτα ] είναι ένα ολοκληρωμένο, πολυσχιδές έργο τέχνης που ενώνει πολλά
και διάφορα ωραία : Τη μουσική και τη στιχουργική με την ποίηση και την λογο-
τεχνία, ην φιλοσοφία με τα εικαστικά, ακόμη και την ψυχανάλυση με την ιεροπραξία, ως αρχή της μιμήσεως της μουσικής.
Τα στιχουργήματα του Χάρη Καβαλλιεράτου εμπνέονται από την παντοδυναμία
των ονείρων και την αυτοσχέδια ελεύθερη φόρμα τους. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι
πίνει νερό από την πηγή του Νίκου Γκάτσου με την ” Αμοργό ” και αλλού απ΄αυτήν του Ανδρέα Εμπειρίκου.
Μια μια σειρά ποιητικών κειμένων σταχυολογείται η πορεία του μουσικού συνόλου
ενώ μια άλλη πτυχή της τέχνης του Χ. Καβαλλιεράτου αυτή της ζωγραφικής μας
δίνει ένα μοναδικό δείγμα Ελλάδας και ιμπρεσιονιστικής τέχνης.
Το ύφος των τραγουδιών των ” Χρονικών ” αναλλοίωτο, γνώριμο, ζεστό, οικείο.
Μπαλανταδόρικο σαν να ακούς μια μυστηριώδη συνύπαρξη Χατζιδάκι, Simon
– Carfunkel, το σύμπαν του – κατά Α. Εμπειρίκου – γλυκασμού των αγγέλων…
