Προκλητική και φιεστα χαρακτηρίζει η Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών την επικείμενη επίσκεψη του Άδωνι Γεωργιάδη στον Βόλο για τα εγκαίνια του νέου Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών του “Αχιλλοπούλειου”. Οπως τονίζει , θα εγκαινιάσει ένα μικρό μέρος κτιριακών υποδομών, την ώρα που η πολιτική της κυβέρνησης έχει μετατρέψει την υγεία και την καθημερινότητά μας σε μια διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η παράταξη αναδεικνύει για μια ακόμη φορά το σοβαρό πρόβλημα της υποστελέχωσης, με χαρακτηριστική περίπτωση το Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Βόλου, όπως και τις ελλείψεις σε εξοπλισμό και υλικά και επισημαίνει πως ” το Νοσοκομείο του Βόλου χρειάζεται ανθρώπους, χρηματοδότηση και ουσιαστική στήριξη. Οι πολίτες του Βόλου δεν έχουν ανάγκη από φιέστες”.
Η ανακοίνωση:
Tην προσεχή εβδομάδα, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης έρχεται στο Βόλο για να κόψει την κορδέλα των «νέων» Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ).
Στην πραγματικότητα έρχεται να εγκαινιάσει ένα μικρό μόνο μέρος των κτιριακών υποδομών του Νοσοκομείου αφού πρόκειται για ανακαίνιση του παλιού ΤΕΠ, στο οποίο εντάχθηκαν δύο-τρία επιπλέον δωμάτια που ανήκαν στη Βραχεία Νοσηλεία, χωρίς να έχει προστεθεί ουσιαστικά ούτε ένας νέος κτιριακός χώρος, πόσο μάλλον χωρίς την ενίσχυση με νέο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό.
Και όλα αυτά, την ίδια ώρα που η δημόσια υγεία υποβαθμίζεται καθημερινά και η ασφάλεια και η ζωή των πολιτών της πόλη μας τίθενται σε διαρκή κίνδυνο.
Η σημειολογία της επίσκεψης είναι, τουλάχιστον, προκλητική: Εγκαινιάζουν τα «Επείγοντα», την ώρα που η πολιτική τους έχει μετατρέψει την υγεία και την καθημερινότητά μας σε μια διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Η πραγματικότητα που κρύβουν κάτω από το χαλί:
• Τραγικές ελλείψεις προσωπικού, εξοπλισμού και υλικών: Το νοσοκομείο μας εκπέμπει SOS με τα στοιχεία να είναι αποκαλυπτικά καθώς υπάρχουν 530 κενές θέσεις ιατρών, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού σύμφωνα με το παρών οργανόγραμμα του ΓΝΒ. Τα ΤΕΠ λειτουργούν ήδη στο όριο των δυνατοτήτων τους, στηριζόμενα σε μεγάλο βαθμό στο φιλότιμο των ειδικευόμενων γιατρών και των λιγοστών ειδικών ιατρών που καλούνται να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες καθώς και του λιγοστού νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού πχ τραυματιοφορείς.
Η κατάσταση στο Ογκολογικό Τμήμα, αλλά και σε άλλα κρίσιμα τμήματα του Νοσοκομείου, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις συνέπειες της υποστελέχωσης. Το ίδιο και η έλλειψη μόνιμου παιδοψυχίατρου, ενώ τα παραδείγματα ελλείψεων σε κρίσιμες ειδικότητες είναι δεκάδες.
Οι εργαζόμενοι καλούνται καθημερινά να λειτουργούν σε συνθήκες έντονης πίεσης και εξάντλησης, καλύπτοντας πολλαπλά πόστα, ιδιαίτερα κατά την περίοδο του καλοκαιριού, με συνεχείς υπερεφημερίες και εξαντλητικά ωράρια. Την ίδια στιγμή, οι ασθενείς και οι οικογένειές τους έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες αναμονές, δυσκολίες στην εξυπηρέτηση και ένα διαρκές αίσθημα ανασφάλειας.
• Μηδενική πρόληψη: Η προληπτική υγειονομική υποστήριξη του πληθυσμού είναι ανύπαρκτη. Η πρόληψη έχει μετατραπεί πλέον σε «ατομική ευθύνη», την ώρα που σπρώχνουν μεθοδευμένα τους ασφαλισμένους στους ιδιώτες για να βρουν την υγειά τους με το αζημίωτο. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στη Μαγνησία υποβαθμίζεται διαρκώς με τις ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές στα Κέντρα Υγείας να είναι τεράστιες.
Η πολιτική της υποχρηματοδότησης και της εμπορευματοποίησης της Δημόσιας Υγείας, οι τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, η υποστελέχωση του Νοσοκομείου, όπως άλλωστε και των Κέντρων Υγείας, οι μεγάλες ελλείψεις σε σύγχρονο εξοπλισμό και σε υποδομές είναι όλα αυτά τα προβλήματα που βασανίζουν το προσωπικό, γιατρούς, νοσηλευτές, άλλο βοηθητικό επικουρικό προσωπικό, αλλά και τους ίδιους τους ασθενείς της περιοχής μας.
Η πολιτική αυτή αντιμετωπίζει την Υγεία και τις ζωτικές ανάγκες του λαού ως κόστος χωρίς όφελος, τη στιγμή που το κράτος μοιράζει δισεκατομμύρια στους μονοπωλιακούς ομίλους και στις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πολιτικής είναι η επιλογή της Διοίκησης του ΓΝΒ να καλύπτει τις ανάγκες του Νοσοκομείου με συμβάσεις παροχής υπηρεσιών – «μπλοκάκι», αντί για την πρόσληψη του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών. Την ίδια στιγμή, υπηρεσίες όπως η καθαριότητα, η φύλαξη και η σίτιση εξακολουθούν να ανατίθενται σε ιδιώτες και εργολάβους.
Οι παραπάνω πολιτικές επιλογές δεν μπορεί να αποτελούν απάντηση στις πραγματικές ανάγκες του Νοσοκομείου ούτε να διασφαλίσουν ουσιαστικά τις ανάγκες των ασθενών για αναβαθμισμένη φροντίδα αλλά και να διασφαλίσουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για τους υγειονομικούς.
Τα πρόσφατα περιστατικά βίας στα ΤΕΠ του Νοσοκομείου Βόλου, αναδεικνύουν με τον πιο δραματικό τρόπο την ανάγκη για επαρκή στελέχωση, μόνιμο και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων. Ηθικός αυτουργός των παραπάνω περιστατικών είναι συνολικά η κυβέρνηση που καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό και στοχοποιεί τους υγειονομικούς ως υπεύθυνους για τα χάλια του ΕΣΥ.
Η δημόσια υγεία δεν είναι σκηνικό για κυβερνητική προπαγάνδα. Όσο οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να προειδοποιούν για τις ελλείψεις και οι πολίτες βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης, καμία ανακαίνιση δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια και να κουκουλώσει την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης.
Το Νοσοκομείο του Βόλου χρειάζεται ανθρώπους, χρηματοδότηση και ουσιαστική στήριξη. Οι πολίτες του Βόλου δεν έχουν ανάγκη από φιέστες. Έχουν ανάγκη από ένα δημόσιο νοσοκομείο που να μπορεί να τους περιθάλψει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Διεκδικούμε:
Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Υγεία. Ενίσχυση του ΓΝΒ και των Κέντρων Υγείας με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Αναμόρφωση του οργανισμού του Νοσοκομείου ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες του λαού της περιοχής μας.
Άμεση κάλυψη όλων των οργανικών κενών.
Γενναία αύξηση της χρηματοδότησης του ΕΣΥ.
Συνολική αναβάθμιση των κτιριακών εγκαταστάσεων και του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού.
Αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για όλους τους υγειονομικούς. Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας. Επαναφορά 13ου – 14ου μισθού. Αύξηση του ανθυγιεινού επιδόματος και επέκταση τους σε όλους τους εργαζόμενους στις δημόσιες μονάδες υγείας και το ΕΚΑΒ.
Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στον χώρο της Υγείας
Η Υγεία είναι κοινωνικό δικαίωμα και όχι εμπόρευμα
