Του Πάνου Σκοτινιώτη
Οι τελευταίες διευθετήσεις στο κυβερνητικό σχήμα και στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της ΝΔ και, κυρίως, η ανάδειξη του Κων. Κυρανάκη στη θέση του γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής ερμηνεύτηκαν ως μια δεξιόστροφη κίνηση τακτικής, με το βλέμμα στραμμένο στις πιέσεις που ασκούνται από πρόσωπα και ρεύματα στα δεξιά της παράταξης. Η ερμηνεία αυτή είναι βάσιμη, όχι όμως επαρκής.
Κρίνοντας και από τον «ενθρονιστήριο λόγο» του νέου γραμματέα, εκτιμώ ότι δεν πρόκειται απλώς για μια κίνηση εκλογικής σκοπιμότητας, αλλά για ένα ακόμη βήμα μετατόπισης προς μια πιο δεξιά πλατφόρμα, η οποία δανείζεται ολοένα και περισσότερο στοιχεία από τη σύγχρονη διεθνή ριζοσπαστική Δεξιά. Ο Κ. Κυρανάκης ήταν σαφής: «Η μάχη που έρχεται δεν είναι απλά εκλογική. Είναι μια μάχη ιδεών». Πρόκειται για μια εκλεπτυσμένη εκδοχή του «δόγματος Βορίδη».
Ο Κυρανάκης είναι ένα πρόσωπο με ισχυρές παραστάσεις από τη διεθνή Δεξιά και η ρητορική του δείχνει επηρεασμένη από τα νέα αντιδραστικά ρεύματα που αναπτύσσονται στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Ρεύματα που επιχειρούν να μεταφέρουν τη σύγκρουση στο πεδίο των αξιών, των ιδεών, της ταυτότητας και του πολιτισμού, διεκδικώντας αυτό που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ως ιδεολογική και πολιτισμική ηγεμονία. Την ίδια ώρα, η ευρύτερη Αριστερά παραμένει, δυστυχώς, ιδεολογικά αμήχανη.
