Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΓΧΙΑΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΧΙΑΛΟΥ ΤΗΣ 30ης ΙΟΥΛΙΟΥ 1906

115 ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟΥ ΣΥΜΒΑΝΤΟΣ – ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΑΠΟΦΡΑΔΑΣ ΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΟΛΟΣΧΕΡΟΥΣ ΑΦΑΝΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
Ήταν 30 Ιουλίου 1906. Ήταν μια σπίθα, που έγινε φωτιά, μετά πυρκαγιά και τέλος ολοκαύτωμα, αφανίζοντας μέσα στον κουρνιαχτό και τη λάβα της, από προσώπου γης μια ολάκερη Πολιτεία της Ομηρικής εποχής που το όνομά της έμελλε να περάσει στην ιστορία ως η μαρτυρική αποθέωση της απόλυτης λαίλαπας. Στις 30 Ιουλίου του 1906, δυόμιση χιλιάδες χρόνια ενός λαμπρού και φωτοδότη ελληνικού πολιτισμού «αποτεφρώνονται» σε μια ημέρα και οι Αγχιαλίτες ξεριζώθηκαν από τη γη τους την ιερή. Η Αγχίαλος, πλέον, καθιστά το όνομά της, λέξη συνώνυμη στην ιστορία, με την κοσμοχαλασιά της απόλυτης καταστροφής.
Ένα από τα συμβολικά γεγονότα που έμειναν στην ιστορία ως κορυφή της απόλυτης καταστροφής είναι και το Ολοκαύτωμα της Αγχιάλου εν καιρώ ειρήνης. Είναι αυτό το οποίο πρώτο άνοιξε το χορό των Ολοκαυτωμάτων στην αυγή του 20ου αιώνα και έμελλε να λάβει τραγικές διαστάσεις, που ένας μόνο ποιητής ο Κωστας Βάρναλης κατάφερε με την χαρισματική του πένα να το περιγράψει ως αυτόπτης μάρτυρας.
Στα γραφόμενά του διαπιστώνει κανείς το μέγεθος μιας απερίγραπτης καταστροφικής μανίας της θηριωδίας του βουλγαρικού Εθνικισμού που στο όνομα μιας ανύπαρκτης τεχνηέντως κατασκευασμένης κρίσης κινδύνου των Μακεδονιζόντων-Βουλγαροφρόνων, δήθεν Μακεδόνων της Φιλιππούπολης, έδωσε το έναυσμα μιας σπίθας για να συντελεστεί αυτό που αδυνατεί να περιγράψει ανθρώπινος λογισμός:
Η απόλυτη θηριωδία με αποκορύφωμα την καταστροφή του Μητροπολιτικού ναού της πόλεως -του μεγαλύτερου ίσως ναού Ορθοδοξίας στα Βαλκάνια – με την ανοχή της Βουλγαρικής Κυβέρνησης και των μεγάλων Δυνάμεων.
115 χρόνια πέρασαν λες και ήταν χτες. Το σαρωτικό αυτό γεγονός πέρασε στην ιστορία, αλλά ο απόηχός του φτάνει μέχρι και τις μέρες μας με όλα τα αποκαΐδια και την τεράστια στάχτη του.
Για τις νέες γενιές, η ημέρα αυτή πρέπει να έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: Θα παραμένει ως απόλυτος πλήρης και καθολικός αφανισμός, με ένα συμβολισμό που θα υπερβαίνει τα όρια της ιστορίας και θα αγγίζει τα όρια του μύθου και του θρύλου που έμελλε όμως να αφήσει το στίγμα του ως η απόλυτη αποφράδα ημέρα της εθνικιστικής θηριωδίας εις βάρος του Βόρειο-ΘρακικούΑνατολικορωμελιώτικου Ελληνικού στοιχείου της πόλης.
Μία και μοναδική δέσμευση από κάθε άνθρωπο σε κάθε γωνιά τηςΥφηλίου και κυρίως για τους νέους: Ποτέ πια Ολοκαύτωμα σαν και αυτό της Αγχιάλου του 1906. Ποτέ πια τυφλό μίσος από έναν τυφλό εθνικισμό. Ποτέ πια ολοκαυτώματα απανταχού της γης !!!