Η αναγγελία του Κόμματος “Τσίπρα”, της ΕΛ.Α.Σ. κατά γενική ομολογία ενεργοποίησε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση και ένα εξίσου σοβαρό ενδιαφέρον στην κοινωνία.
Αυτό,σε μεγάλο βαθμό οφείλεται, στην διαπίστωση των πολιτών ότι, απέναντι στην σημερινή κατάσταση πραγμάτων,την κατεστημένη και αρνητική για την ζωή των πολλών εξουσία, απαιτείται και αναζητείται εναλλακτική λύση. Τόσο απλά.
Όσοι θα συμφωνούσαν με την διαπίστωση αυτή, δεν μπορεί να μην χαιρετίζουν, είτε με ενθουσιασμό είτε με σκεπτικισμό,τις διεργασίες ενότητας και προσαρμογής στο αίτημα του καιρού .
Να βλέπουν , δηλαδή,με ελπίδα κάθε προσπάθεια συσπείρωσης στην Αριστερά και στο Κέντρο της πολιτικής ζωής. Αφορά και τους δύο βασικούς πόλους αυτή η υπόθεση, εάν το ζητούμενο είναι η ρεαλιστική πρόταση διεξόδου στην ελληνική κοινωνία και όχι η πολεμική εικόνα αλληλοεξόντωσης.
Οι πραγματικοί πολέμιοι αυτής της αισιόδοξης προοπτικής είναι εκείνοι οι οποίοι την ξορκίζουν.Εκεινοι, που πίσω από οποιαδήποτε ρητορική επιλέγουν,παρελθοντολογια, αλαζονεία, αμαύρωση, όξυνση, κρύβουν ή νιώθουν άνετα να αποσιωπούν το κυρίαρχο πρόβλημα:το περιεχόμενο διακυβέρνησης στην Ελλάδα από μία επταετή θητεία της Δεξιάς με “επίτευγμα” την κατρακύλα στον πάτο της Ευρώπης σε αγοραστική δύναμη των οικογενειών, σε δικαιοσύνη,σε δικαιώματα, αλλά στην κορυφή της διασπάθισης δημοσίων πόρων, των ανισοτήτων και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης.
Αυτήν την “κανονικότητα” υπερασπίζονται οι φωνές και οι κριτικές που επιτίθενται στις εξελίξεις ανασυγκρότησης και ενότητας στον προοδευτικό χώρο.
Απέναντι σε αυτές τις προθέσεις, έχουμε την πρόκληση να εργαστούμε για περισσότερη ενότητα, για καλύτερη συνύπαρξη.Με γόνιμο ανταγωνισμό
Αυτή είναι η κοινωνική απαίτηση στην τρέχουσα, μακρά προεκλογική περίοδο.Με εκτίμηση
Φώτης Λαμπρινίδης
Αντιπεριφερειάρχη Περιβάλλοντος Θεσσαλίας
Μέλος της Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
