Οι μέρες των Γιορτών και ιδιαίτερα οι φετινές που είναι τόσο ιδιαίτερες, προσφέρονται για αναπόληση στα παλιά, που μας βοηθά να ξεφεύγουμε κι από την τρομολαγνεία, αλλά και συνωμοσιολαγνεία των ημερών. Ξεσκονίζοντας παλιά χαρτιά και σημειώσεις μου, η μνήμη με οδήγησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Βόλου, που αναμφισβήτητα αποτελεί σταθμό στην εκπαιδευτική ιστορία του Βόλου, όπως και η Σχολή «Άγιος Ιωσήφ». Τα δύο ιδρύματα έχουν μυήσει και γαλουχήσει στη γαλλική γλώσσα και τον γαλλικό πολιτισμό αμέτρητους Βολιώτες και Βολιώτισες. Φοβάμαι όμως πως πολύ λίγοι σήμερα θα θυμούνται ότι το κτήριο του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Γ. Καρτάλη και Ροζού) στέγαζε μέχρι το 2001 το Γαλλικό Ινστιτούτο.
Το Παράρτημα Βόλου του Γαλλικού Ιντιστούτου Αθηνών άρχισε να λειτουργεί το 1940 ως παράρτημα της οργάνωσης Alliance Française. Από τo 1947 πέρασε στη δικαιοδοσία του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών χάρη στην πρωτοβουλία του τότε διευθυντή του Γ.Ι.Α. και μεγάλου Γάλλου φιλέλληνα Οκτάβ Μερλιέ. Στο Βόλο, που έχει μεγάλη παράδοση γαλλοφωνίας, λειτουργούσε από το 1904 η περίφημη Ελληνογαλλική Σχολή «Άγιος Ιωσήφ», που εξακολουθεί μέχρι σήμερα.
Αρχικά το Γαλλικό Ινστιτούτο στεγαζόταν στην οδό Ιάσονος, ανάμεσα Σπυρίδη και Αγίου Νικολάου, δίπλα στον κινηματογράφο «Κρόνος», σ’ ένα υπέροχο νεοκλασικό κτήριο. Από τους πρώτους διευθυντές του ήταν ο Ελβετός Jean Choisy (Ζαν Σουαζί), που άφησε εποχή και ταυτίστηκε τόσο πολύ με το Ινστιτούτο που αποκαλούσαν το ίδρυμα «στου Σουαζύ». Λέγεται ότι αυτό δεν άρεσε ιδιαίτερα στην Αθήνα και το 1954 τον μετέθεσαν.
Στους καταστροφικούς σεισμούς επί διεύθυνσης Γ. Προδρόμου (1954-1956) το Ινστιτούτο «μετακομίζει» σε σκηνές στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου. Εκεί γίνονται τα μαθήματα και τον Ιούνιο η γιορτή λήξης με την απονομή των βραβείων από τον δήμαρχο Γεώργιο Καρτάλη. Οι σκηνές ήταν φυσικά μια προσωρινή λύση και το 1955 αγοράζεται το οικόπεδο του Σκαρίμβα στη γωνία Γαλλίας (σημ. Γ.Καρτάλη) και Ροζού, όπου κτίζεται ξύλινη παράγκα. Η λειτουργία του ιδρύματος συνεχίζεται εκεί με τους ίδιους ρυθμούς υπό τη διεύθυνση δύο γυναικών: της Αμαλίας Δελακούρα (1956-59) και της Κ. Γεώργα (1959-61), αποφοίτων του Cours Special, της «Γαλλικής Ακαδημίας» του Ινστιτούτου Αθηνών με καθηγητές τους Μερλιέ και Μιλλιέξ. Ανάμεσα στους καθηγητές της εποχής εκείνης: Μαρίκα Κουκουβίνου, Κ. Χριστοδούλου, Λ. Σκένδρου, Κ. Κουτσούκη, Ζ. Πέρπερα, Αρ. Μπάνταλη, Ελ. Λαμπρικίδου, Ζ. Ζέκου, Β. Επιπυμιάδης. Στη γραμματεία η Κούλα Παπαχρόνη.
Στη διετία 1961-63 τη διεύθυνση αναλαμβάνει ο Γάλλος Jean Ginesty(Ζαν Ζινεστύ), ο οποίος ακολουθώντας την παράδοση του Ινστιτούτου, αποκτά επαφές με τους διανοούμενους της πόλης. Διάδοχός του είναι επίσης Γάλλος, ο Georges Auriol (Ζωρζ Ωριόλ), που οι παλιοί του μαθητές ακόμη θυμούνται ότι είχε ένα τετραθέσιο αεροπλάνο και τους καλούσε να δουν μαζί τον Βόλο από ψηλά.
Η θητεία του Auriol συμπίπτει με την ανέγερση του νέου πρωτοποριακού για την εποχή του κτηρίου σε σχέδια του αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Δημοσθένη (Σθένη) Μολφέση (1929-1998). Τα μηχανολογικά και ηλεκτρολογικά ανέλαβε το γραφείο Παπαγιάννη και την επίβλεψη της κατασκευής ο Δημήτρης Κασσιόπουλος. Το 1965 έγιναν τα εγκαίνια του κτηρίου. Παρόντες ο δήμαρχος Θεόδωρος Κλαψόπουλος, ο νομάρχης Παπαδάκος, ο Γάλλος πρέσβης Beranger(Μπερανζέ) ο πρόξενος της Γαλλίας στο Βόλο Renée Fischer(Ρενέ Φίσερ), οι διευθυντές του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών Pouget και Neel κ.ά.
Ο ερχομός το 1967 της καινούριας διευθύντριας του Ινστιτούτου Ελένης Σεφεριάδου-Πρίντζου εγκαινιάζει μία νέα εποχή. Ο δυναμισμός και η φρεσκάδα των 25 χρόνων της έδωσε νέα πνοή στο Ινστιτούτο και κυριολεκτικά το απογείωσε μαζί με τους άξιους καθηγητές αυτής της εποχής: Ευγ. Βαλεντάκη-Καλιντζέου, Ν. Δαμασιώτου και Β. Πριόβουλου. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν: θεαματική αύξηση των μαθητών, πρωτοποριακές μέθοδοι διδασκαλίας, διακρίσεις σε ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς. Το Παράρτημα του Βόλου ήταν για το κεντρικό της Αθήνας “notre plus belle annexe”.
Μεταγενέστεροι καθηγητές: Ελ. Δρίτσα, Κ. Ποσπισίλοβα, Π. Μαρκοπούλου, Ελ. Βορβύλα, Β. Καρούτα, Κ. Καψάλη, Γ. Γιαννακοπούλου, Τ. Κόκκα, Μ. Ροσολάτου, Λ. Λαχανά, Σ. Παπαδοπούλου, Αλίκη Αβτζή, Ζ. Κατσικαδάμου, Αγνή Τσαγκλή, Ελ. Ντελεδήμου, Βιβή Παπαδημητρίου, Αγ. Αλεξανδροπούλου, Fr. Mykonioκ.ά.
Το 1991 τη σκυτάλη πήρε μια άλλη εμπνευσμένη καθηγήτρια, η Βιβή Παπαδημητρίου, που κράτησε ψηλά τη φήμη του ιδρύματος για τα τελευταία δέκα χρόνια. Δυστυχώς οι συγκυρίες δεν επέτρεψαν τη συνέχισή του.
Το 2014 τα Γενικά Αρχεία του Κράτους Μαγνησίας αφιερώσαμε την Διεθνή Ημέρα Αρχείων (9 Ιουνίου) στο Γαλλικό Ινστιτούτο αξιοποιώντας την αρχειακή συλλογή της Ελένης Σεφεριάδου-Πρίντζου που πρόσφατα μας είχε δωρίσει. Το αφιέρωμα περιλάμβανε Ημερίδα και Έκθεση αρχειακού υλικού στο χώρο του ιδρύματος και πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Παράλληλα, ετοιμάσαμε ένα σύντομο βίντεο με τις αναμνήσεις παλιών μαθητριών και μαθητών, που μιλούν με συγκίνηση, νοσταλγία και πολλή αγάπη. Είναι αναρτημένο στο youtube και το κοινοποιώ κι εγώ με πολλή νοσταλγία σήμερα:

Πηγή: Αννίτα Πρασσά , Γ.Α.Κ, FB