Σχετικά με την Ενεργειακή Κοινότητα Βόλου και τις πρόσφατες αήθεις δηλώσεις του δημάρχου Βόλου Αχ. Μπέου εναντίον του ΚΚΕ και των εκπροσώπων του στο δημοτικό συμβούλιο έχουμε να δηλώσουμε τα εξής:Οι «ενεργειακές κοινότητες», που τις νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και τις προωθεί η ΝΔ, ένα ακόμη κομμάτι του παζλ με τις «πράσινες μπίζνες» που πληρώνει ο λαός. Η επίφαση της δήθεν «ενεργειακής δημοκρατίας» και της «αλληλέγγυας οικονομίας», με την οποία τις ντύνουν, αποτελεί τον «φερετζέ» των επιχειρηματικών ομίλων, ένα τέχνασμα για να πειστούν οι τοπικές κοινωνίες, ότι η εμπορευματοποιημένη ενέργεια με «συνεταιριστικό μανδύα», μπορεί να γίνει κοινωνικά πιο δίκαιη και φτηνή. Ο Αχ. Μπέος επιτίθεται στους εκλεγμένους του ΚΚΕ, γιατί δεν είναι η βολική αντιπολίτευση όπως οι δημοτικές παρατάξεις που στήριζαν και στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-ΝΕΑΡ, οι οποίες συμπλέουν με τη δημοτική αρχή στο ενεργειακό σχεδιασμό της “απελευθέρωσης” και της δήθεν “πράσινης μετάβασης”. Που με την ψήφο τους στο δημοτικό συμβούλιο, απέδειξαν ότι υπηρετούν όλοι μαζί τα κέρδη των επιχειρηματιών της ενέργειας και την εξαπάτηση του λαού.Έτσι, και στην περίπτωση της Ενεργειακής Κοινότητας Βόλου με την «ιδιοκατανάλωση» δεν αλλάζουν οι όροι «πώλησης» της ενέργειας, που στην αγορά έχουν σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος. Στην πράξη επιχειρείται η μετατροπή των ΟΤΑ, σε σίγουρη πελατεία επενδυτών με “ώριμα” έργα ΑΠΕ στην κατοχή τους, που έχουν οριστική προσφορά για να υλοποιηθούν. Στην περίπτωση της ενεργειακής κοινότητας Βόλου οι δημότες θα χρεωθούν και με δάνειο 35 εκ. € για την επένδυση, που θα την κατασκευάσει και θα τη διαχειρίζεται κάποιος ιδιωτικός όμιλος με το αζημίωτο!Η μαγική εικόνα, που επιχειρείται να δημιουργηθεί από υποσχέσεις για φτηνότερη Ενέργεια για τις υποδομές και τις υπηρεσίες του Δήμου Βόλου και για 2.000 νοικοκυριά που ζουν κάτω από το όριο φτώχειας (με εισόδημα κάτω των 5.400 € το έτος ) είναι έωλη γιατί στη πραγματικότητα η «απελευθέρωση» και η λειτουργία του «χρηματιστηρίου της ενέργειας», θα συνεχίσει να υφαρπάζει το λαϊκό εισόδημα και δεν μπορεί να διασφαλίσει για κανέναν φθηνή ενέργεια. Εξάλλου και στην περίπτωση των ενεργειακών κοινοτήτων ζητήματα όπως η διάθεση της παραγόμενης ενέργειας, ο καθορισμός της χονδρικής και της λιανικής τιμής ή το αν θα επαρκεί η παραγωγή για την κάλυψη των αναγκών της «κοινότητας» είναι ζητήματα που καθορίζονται από τη «ρύθμιση» και την ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής αγοράς. Με λίγα λόγια οι λαϊκές οικογένειες θα συνεχίσουν να ζουν σε ενεργειακή ένδεια και με την απειλή διακοπών ηλεκτρικού ρεύματος για τους ανεξόφλητους λογαριασμούς. Ο Αχ. Μπέος, αποδεικνύεται εξαιρετικός ντίλερ για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και στην περίπτωση της εγκατάστασης των ΑΠΕ. Όπως έκανε και για τα κέρδη της ΑΓΕΤ – LAFARGE από την καρκινογόνα καύση των σκουπιδιών, τη στήριξη της εμπλοκής και των αμερικανικών και εφοπλιστικών συμφερόντων της εγκατάστασης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου – LNG στον Παγασητικό, από τις επενδύσεις στη Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων, από την ιδιωτικοποίηση του ηλεκτροφωτισμού, κ.ά., από την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του Δήμου Βόλου. Είναι πιστός στη στρατηγική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. Μια στρατηγική, που υπηρέτησαν και υπηρετούν και η κυβέρνηση και τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας. Έχει αποδειχτεί «λαγός» στην προώθηση της πολιτικής που καταδικάζει τις λαϊκές οικογένειες να ζουν χωρίς να μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, χωρίς προστασία ακόμη και της ίδιας της ζωής, επειδή αυτή λογαριάζεται ως «κόστος» μπροστά τα «οφέλη» των ομίλων. Ο λογαριασμός είναι βαρύς με τα χαράτσια που πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα και δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα απ’ αυτό της λεγόμενης «ενεργειακής μετάβασης» και της «πράσινής οικονομίας», της «απελευθέρωσης» της αγοράς Ενέργειας και της ένταξής της στο χρηματιστήριο:• Η «καθαρή» Ενέργεια , δηλαδή αυτή που παράγεται από ΑΠΕ στο πλαίσιο της «πράσινης μετάβασης», και η «απελευθέρωση» της αγοράς, που θα έφερνε τάχα μείωση των τιμών , όχι μόνο δεν οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα, αλλά αύξησαν το κόστος του ρεύματος και εκτίναξαν την κερδοφορία των μονοπωλίων, που μοιράζονται πλέον την «πίτα»! Ενδεικτικά, τη δεκαετία 2005 – 2016, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά αυξήθηκαν και πληρώνουν το ρεύμα πιο ακριβό κατά 107% σε σχέση με το 2005 (0,17 ευρώ ανά κιλοβατώρα, από 0,07 ευρώ ανά κιλοβατώρα). Με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκε από το 2019 μέχρι σήμερα περίπου 50 % και συνολικά από 2005 περίπου 150% !• Σήμερα, ένα νοικοκυριό Το αποτέλεσμα είναι τα νοικοκυριά να συσσωρεύουν χρέη και απλήρωτους λογαριασμούς (3,4 δισ. το 2024, από 2,4 δισ. το 2023).• Στη χώρα μας, περίπου το 50% της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας καλύπτεται από την παραγωγή των ΑΠΕ, ενώ ένα ποσοστό της τάξης του 20% της παραγωγής αυτών των μονάδων πρακτικά πάει χαμένο. Το 2024, σχεδόν 900 GWh πράσινης ενέργειας μειώθηκαν, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 3,5% της συνολικής παραγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας της χώρας. Ωστόσο οι επιχειρηματικοί όμιλοι απολαμβάνουν εγγυημένες τιμές. Δηλαδή είτε τις «πετάξουν» είτε όχι θα πάρουν τα χρήματα, που πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα.• Έτσι, οι κερδισμένοι της υπόθεσης είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ενέργειας, με τη ΔΕΗ να έχει κέρδη προ φόρων ύψους 1 δισ. το πρώτο εξάμηνο του 2025, τη «Motor Oil» 387 εκατ., τη «Μυτιληναίος» αύξηση κερδών 44,33%, τον «Αktor» +27,35%, τα ΕΛΠΕ +11,67% και πάει λέγοντας. Κέρδη αμύθητα πάνω στις πλάτες του λαού ενώ ο ίδιος βυθίζεται στην ενεργειακή φτώχεια.Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να αποκαλύπτει την πολιτική εκμετάλλευσης του λαού και στον τομέα της ενέργειας και τα «χρυσωρυχεία» κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους, στο χώρο των ΑΠΕ. Διεκδικεί ρεύμα φθηνό για το λαό με δραστική μείωση της τιμής του ρεύματος, με κατάργηση του “Πράσινου τέλους” και των άλλων “ανταποδοτικών τελών”, που επιβαρύνουν τους λογαριασμούς. Μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος και του πετρελαίου για να επιβιώσει ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, οι μικροεπαγγελματίες. Καμία διακοπή ρεύματος σε λαϊκά νοικοκυριά-μικρούς επαγγελματίες-αγρότες σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. θεωρούμε ότι ο ενεργειακός σχεδιασμός και η αξιοποίηση όλων των ενεργειακών πηγών που διαθέτει η χώρα μας (ορυκτά καύσιμα, φυσικό αέριο, νερό, αέρας, ήλιος κ.λπ.) πρέπει να υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες (ρεύμα φθηνό για τα λαϊκά στρώματα) και όχι την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Για ενέργεια σε όφελος του λαού, ενταγμένες όμως μέσα σε έναν κοινωνικοποιημένο πολύμορφο τομέα Ενέργειας που θα είναι λαϊκή ιδιοκτησία.
